Thomashuis Sint Nicolaasga blijft in de familie 

Zorgondernemerschap
Marieke Koenders

 Wisse Veurman en zijn vriendin Eva-Leonie van Doeselaar namen op vrijdag 1 april 2022 het roer over van (schoon)ouders Henk Veurman en Carin Stuyt. De wisseling van de wacht bij Thomashuis Sint Nicolaasga werd gevierd met een spetterend feest op de Friese boerderij. De bewoners liepen vrijdag trots de rode loper op onder luid gejuich van familie en medewerkers.  

Libdub met eigen lied  

Hoogtepunt van de dag was de vertoning van hun eigen film, waarin de bewoners de hoofdrol speelden. Ze hadden onder begeleiding van een professionele filmmaker een libdub gemaakt en playbackten mee met het zelfgeschreven lied ‘Ai ai ai, waar is de sleutel?’ Wekenlang hadden ze het lied met zijn allen geoefend. En dat wierp zijn vruchten af, want de film stond er in een paar takes op.  

12,5 jaar lief en leed

Henk en Carin hebben het Thomashuis maar liefst 12,5 jaar gerund. Met veel creativiteit en doorzettingsvermogen heeft het stel een fantastische plek gecreëerd met een eigen dagbesteding, vitamineplein en dierenweide. Zoon Wisse was al vanaf het eerste moment bij het Thomashuis betrokken. Eerst als activiteitenbegeleider naast zijn studie, maar dit groeide in de loop der jaren uit tot een fulltime baan als begeleider. Eva-Leonie stond tot een jaar geleden voor de klas, maar is via de zijlijn als vriendin van Wisse altijd betrokken geweest.  

Drie jaar geleden werden de twee voor het eerst gepolst door Henk en Carin. Zouden zij Sint Nicolaasga willen overnemen? Eva-Leonie was in eerste instantie wat aarzelend: “Toch was er bij mij wel een zaadje gepland. Ik gaf al een aantal jaren les en was toe aan een nieuwe uitdaging. Ik wist niet zeker of ik die nog kon vinden in het onderwijs.” Na lange gesprekken aan de keukentafel besloot het stel er voor te gaan. Ze meldden zich aan bij franchisegever de Drie Notenboomen.

"De liefde die je terugkrijgt, is zo bijzonder"

En na een stage bij Thomashuis ‘t Harde was Eva-Leonie verkocht. Ze weet nog goed het moment waarop zij haar hart verloor. Eva-Leonie: “Het was eigenlijk een moment van niets, maar het maakte enorm veel los. Een bewoner, die weinig spreekt, stond op van de eettafel om mij spontaan een knuffel te geven. Waarom weet ik niet, maar in mij ontstond een vuurtje.” Uiteindelijk werkte ze bijna een jaar in Thomashuis ‘t Harde. Ze vindt het heerlijk dat niet alles gehaast hoeft en dat ze ruim de tijd heeft voor de bewoners. “Normaal had ik binnen vijf minuten 30 kinderen buitenstaan en was er een strak programma op een dag. Maar nu heb je echt de tijd. En de liefde die je terugkrijgt van bewoners is zo puur en bijzonder.” 

Een soepele overgang

Het gezin nam ruim de tijd om de overgang voor de bewoners zo soepel mogelijk te laten verlopen. Toen de allerlaatste handtekening was gezet, hebben ze het verteld aan de wettelijk vertegenwoordigers, personeel en de bewoners.

Tijdens een bijeenkomst in juli wordt personeel en familie op de hoogte gesteld. Wisse: “De reacties waren gelukkig allemaal heel positief.” Diezelfde dag vertelden ze het samen ook aan de bewoners, veel van hen wonen al vanaf het begin bij Henk en Carin. “Voor hen was het dubbel. Enerzijds was het verdrietig, anderzijds een opluchting dat er een bekende bij hen kwam wonen.”  

Na de zomer maakten Henk en Carin langzaam steeds meer plaats voor de nieuwe ondernemers, zodat iedereen rustig kon wennen. Met elkaar maakten ze een mooi bord met vakjes waarin de sleutel per week opschuift van een foto van Henk en Carin naar een foto van Wisse en Eva-Leonie. “Het blijft toch abstract voor de bewoners. Op deze manier kunnen ze het beter overzien”, legt Carin uit. 

Loslaten

En met deze feestelijke première is de laatste stap gezet. “Al begint nu ook een proces van loslaten. Het Thomashuis is toch een soort kindje van je.” Maar definitief is het afscheid niet. “In plaats van de rol als gezinshoofd, krijgen we nu meer een pake en beppe rol”, aldus de oud-ondernemers. Hoe de toekomst eruit ziet, weten ze nog niet. Ze gaan eerst genieten van de rust na deze hectische periode. En blijven in ieder geval in dezelfde regio wonen, zodat ze volop kunnen genieten van hun kinderen en kleinkinderen. 

 

Delen:

Mis niks van de kleurrijke verhalen van het Thomashuis

Schrijf je in voor de nieuwsbrief ThomashuisVertelt!