Thomashuis Nieuwkuijk, Thomashuis, ThomashuisVerbindt, gehandicapten, gehandicaptenzorg, kleinschalige zorg gehandicapten, verstandelijke beperking, VGN, wlz, pgb, zorg gehandicapten, Nieuwkuijk,

‘Vrijwilligerswerk versus depressie’

Wouter van der Lee
Vrijwilliger

Wouter van der Lee (33) woont zo’n 4 deuren naast Thomashuis Nieuwkuijk. Wouter kampt met een depressie. Via de huisarts wordt hij in contact gebracht met het Thomashuis. ‘‘Vrijwilligerswerk is voor mij een middel om naar buiten te komen’’, vertelt Wouter.

Wouter helpt in het Thomashuis met tuinieren, hand- en spandiensten, het organiseren van feesten en het verzorgen van de drankjes bij het patronaat, dat het Thomashuis beheert. Daarnaast fietst hij met bewoner Jan elke week een rondje van ruim 20 kilometer op de tandem. ‘‘Wat gaan we doen Jan?’’, vraagt Wouter. ‘‘Een ijsje halen en de Story kopen’’, antwoordt Jan vrolijk.

Dag en nacht

Voordat Wouter de huisartsenpost bezoekt voor zijn depressie, kent hij het Thomashuis niet. ‘‘Door de depressie kwam ik weinig met mensen in contact’’, vertelt hij openhartig. Zijn huisarts brengt hem in contact met Martin en Berna, zorgondernemers van het Thomashuis. ‘‘Het eerste bezoek was voor mij een drempel waar ik overheen moest stappen, maar ik werd gelijk heel hartelijk ontvangen.’’ De rustige en gemoedelijke sfeer spreekt hem aan.

De bewoners zijn blij met Wouters aanwezigheid. ‘‘Ze kennen mij nu en het is altijd gezellig.’’ Zijn werkzaamheden in het Thomashuis hebben hem goed gedaan. ‘‘Het verschil met een paar jaar geleden is als dag en nacht.’’ Hij is blij met het Thomashuis in het dorp. ‘‘Het Thomashuis heeft een verbindende factor. Het is de lijm van Nieuwkuijk.’’

Tweede thuis

Zorgondernemer Martin herinnert zich het eerste bezoekje van Wouter nog goed. ‘‘Wij zijn eerst koffie gaan drinken en klusjes gaan verrichten.’’ Al snel ziet hij dat Wouter zich op zijn gemak voelt in het Thomashuis. ‘‘Hij komt nu zelf een praatje maken en koffiezetten. Het is zijn tweede thuis geworden.’’

Wouter hoort nu helemaal bij het Thomashuis. ‘‘Als we een overleg hebben, zit hij erbij. Wij zijn een hechte club.’’ Martin is trots op alle vrijwilligers die hun steentje bijdragen. ‘‘Ze zijn bescheiden en bezien het als vanzelfsprekend. Maar ze verdienen een dik compliment’’, zegt Martin. ‘‘Ik help het Thomashuis en het Thomashuis helpt mij’’, antwoordt Wouter.  

Elke week maken Wouter en Jan een stevige fietstocht op de tandem.