Thomashuis Doornenburg

Wij zijn Manon Lankamp en Sander de Graaff en zijn sinds februari 2026 zorgondernemers van Thomashuis Doornenburg. Samen met onze 2 honden en 3 paarden zijn we deze kant op gekomen. Op het thomashuis zijn nog  2 katten die altijd op de groep zijn, en buiten kipjes en een konijn.

Ik ben Manon, en van kleins af aan wist ik al één ding zeker: ik wil met mensen werken. Zorg en aandacht voor anderen zat er altijd al in. Elf jaar heb ik bij Reube Zorg gewerkt, waar ik de kans kreeg om te groeien en te leren in bijna alle begeleidersrollen. Die jaren hebben mij gevormd tot de zorgprofessional die ik nu ben – met beide benen op de grond, maar altijd vanuit het hart. Tussendoor ben ik gaan backpacken, een periode waarin ik niet alleen veel van de wereld heb gezien, maar ook van mezelf. Ik leerde vertrouwen op mijn gevoel, flexibel zijn én ontdekken wat écht belangrijk is.
Een andere grote passie van mij zijn paarden. Ze helpen me om in het moment te zijn, contact te maken zonder woorden, en te zorgen vanuit rust en verbinding. Precies die elementen wil ik ook meenemen in ons Thomashuis.
De droom om ooit zelf een plek te creëren waar mensen met een zorgvraag zich écht thuis voelen, leeft al lang in mij. En nu het moment daar is, kan ik soms nauwelijks geloven dat het werkelijkheid is geworden.

Ik ben Sander en ben geboren in het Zuid-Hollandse Zevenhuizen, vlakbij Rotterdam. Van jongs af aan ben ik sportief, creatief en vindingrijk – altijd bezig met vormgeven, ontwerpen en verbeelden. Het was dan ook een logische stap om de opleiding Theatervormgeving te volgen aan de toneelacademie in Maastricht. Mijn passie voor creëren bracht mij later naar Enschede, waar ik actief was binnen de creatieve sector. Niet alleen het creëeren van decors, maar ook zelf op het podium staan is een passie van mij. Vier jaar geleden veranderde mijn leven in een nieuwe richting toen ik Manon ontmoette. Niet lang daarna verhuisde ik naar Goor, waar een nieuwe wereld voor mij openging. Hier kwam ik in aanraking met de zorg en het werken met paarden. De verbinding met mensen, het buitenleven en de rust van het landelijke wonen zorgden ervoor dat ik opbloeide. In deze periode ontstond er een duidelijke droom: een eigen zorgonderneming, op een plek met ruimte, natuur en aandacht. Een warme, veilige plek waar mensen kunnen wonen, groeien en zichzelf mogen zijn precies zoals hij of zij dat zelf ervaren. Een plek die past bij mijn karakter, lief, zachtaardig en openminded.

Onze drijfveer om een zorgbedrijf – in de vorm van een Thomashuis – te runnen komt voort uit onze diepgewortelde wens om écht verschil te maken in het leven van mensen die zorg nodig hebben. Wij geloven in zorg die persoonlijk, warm en betrokken is. Geen afstandelijke organisatie, maar een huis waar 
iedereen gezien wordt. We willen hoogwaardige, kleinschalige zorg bieden waarbij de bewoner centraal staat. Met korte lijntjes naar ouders/vertegenwoordigers en directe, open communicatie binnen het team. Zo kunnen we snel schakelen, beter afstemmen en oprecht nabij zijn. Daarnaast past het landelijke wonen perfect bij onze visie op leven en werken. We willen een plek creëren die rust en ruimte biedt – niet alleen voor onszelf, maar ook voor onze bewoners en medewerkers. Een leefomgeving waar eenvoud en kwaliteit samenkomen, en waar mensen mogen zijn wie ze zijn. Voor ons betekent dit Thomashuis méér dan een onderneming: het is een levenskeuze, een manier van wonen en werken die ons in staat stelt om met hart én hoofd zorg te dragen voor anderen.