Thomashuis Olst

Een dag uit het leven van een zorgondernemer

Als ik in de ochtend op sta, is het nog donker. Het is stil in huis. Ik maak mijn kopje koffie, steek de kaarsjes aan en geniet van deze rust. Het is heerlijk om alles voor te bereiden en klaar te zetten voor het ontbijt, zodat iedereen zonder stress en haast kan opstaan.  Mijn voorbereide zuurdesembrood kan meteen de oven in (iedereen lust inmiddels wel een sneetje zelfgebakken rogge- of speltzuurdesem van versgemalen meel), dan ruikt het lekker naar brood. Al vroeg klop ik zachtjes bij Sanne om haar wakker te maken. Dan de pilletjes en een bekertje koffie op bed bij Wanda. Met een beetje geluk wandelen de poezen mee naar haar kamer. Lekker nog even klassieke muziek op om wakker te worden. De eerste die daarna zachtjes de keukendeur opendoet, is dochter Lena met een verslapen koppie. Even op schoot voordat de rest wakker is. Ook zoon Tim moet opstaan. School vandaag.

Om 7 uur begint pas echt de dag. Er klingelen verschillende wekkers tegelijk. Ik klop eerst nog even bij Sanne, dan haal ik Guylian, die met vrolijke geluiden blij naar zijn ontbijtje gaat. Dan  Hanna wekken, Jasmijn ondersteunen bij het aankleden en André een goedemorgen wensen (‘heb je lekker geslapen?’, vraagt hij altijd even). Gerrit schuift al aan tafel. En dan gaat alles ineens in sneltreinvaart, spoelen, douchen, tandenpoetsen, scheren, haren doen, tussendoor brei-rondjes opzetten, knopen uit weef-werkjes halen, rugzakken van de kinders inpakken en uitzwaaien, zalfjes smeren enzovoort. Pfoeh… Op de dinsdagen en donderdagen vertrekt iedereen met zijn/ haar taxi of ander vervoer. 

Toch wil ik juist even een woensdag uitlichten. Een atelier-dag. Korte momenten op mijn dag waar ik blij van word. Al vroeg heeft een medewerker zich bij mij aangesloten om de dagklusjes aan te pakken. De ateliermedewerster, die de leukste ideeën meebrengt (als André al niet zelf hele grootse plannen heeft voor zijn theaterprocuctie ‘medisch centrum Olst’) maakt de dagbestedingsruimte al gezellig, met een mooi muziekje aan. Langzaamaan druppelt iedereen binnen en zoekt zijn of haar werkje of begint iets nieuws. In het atelier werken we zoveel mogelijk met natuurmaterialen en passend bij het seizoen. Als ik binnenloop, wil ieder wel even laten zien waar hij/zij mee bezig is. Of er wordt even verteld wie er net over de parkeerplaats wandelde (want dat is ook interessant). Tijd voor koffie en een lekker bordje fruit… iedereen is inmiddels binnen. Guylian heeft een puzzel erbij gepakt, Hanna haar weefwerk, Jasmijn zit lekker op de bank met een boek, André is aan het borduren, Gerrit leest de krant en Wanda breit, kijkt naar buiten en geniet van iedereen om haar heen. En Sanne en Tim? Die zijn op woensdag wel naar de externe dagbesteding en zijn dapper vroeg opgestaan om met een high five de taxi in te stappen.. En ik moet aan de computer, want ja, dat hoort er ook bij. Lena heeft woensdagmiddag vrij, maar is liever in het atelier knutselen, dan bij mama die aan de computer zit. 

Na de lunch buiten op het terras is het even tijd om wat voor jezelf te doen. Ik ga even de tuin in voor wat klussen. Er bloeit zoveel! Onze tuinvrijwilliger maait het gras en een medewerkster staat op de ladder, die een andere medewerker vasthoudt, om de heerlijke druiven te plukken. Van de druiven besluit ik meteen sap te koken. Van de geplukte komkommers maak ik zoetzure augurken en de tomaatjes zijn om te snacken. André loopt de tuin in en vraagt of er nog aardbeien zijn… Is ook best lastig, al die oogst-seizoenen uit elkaar te houden. Nu gaat hij even lego-bouwen. Even later ontmoet ik Hanna in de tuin, op weg om de kippen eten te geven en te kijken of er nog eitjes zijn. De hele tuin ruikt naar lavendel, die we oogsten voor lavendelzakjes. Rustgevend. Pauze voorbij en iedereen gaat weer lekker aan de slag. Zoon Tim komt van school en sluit ook aan in het atelier.

In de middag komen de ‘avonddienst-medewerkers’ aanwaaien om te gaan koken, met een tas vol lekkere ideeën. Een kopje koffie gaat er wel in en even bijpraten is ook gezellig. Guylian komt ook in de keuken om zijn verfwater weg te spoelen (Bah, giebelt hij, maar wel erg leuk ‘bah’)… De avond gaat beginnen met lekker eten, een rondje fietsen of wandelen, rust, een spelletje en gezelligheid.

Als de kinderen na het voorlezen in bed liggen, maak ik nog een wandelingetje langs de IJssel. Even uitwaaien en genieten van de prachtige omgeving. Ik voel me dankbaar voor deze mooie plek, de mooie mensen om me heen. Ik word me ervan bewust, dat ik zoveel blije gezichten om me heen zie, iedere dag. Ik ben dankbaar, dat alle medewerkers met een lach binnenkomen, met zin om hier te zijn. En ja, zijn de medewerkers gelukkig, dan zijn de bewoners dat ook. Want een goede sfeer doet zoveel! Wat is het heerlijk voor de bewoners om zoveel fijne mensen te hebben die er voor ze zijn.  En wat is het heerlijk voor ons, om deze lieve bewoners te mogen begeleiden.

Dan loop ik naar huis. Als ik langs de keuken loop, hoor ik door de open deur: Hé Martje, ga jij me morgen weer douchen? (Hanna); zie een blij gezicht van Guylian door het raam; Weet je, Martje… (Wanda); je bent er morgen weer, hé? (Sanne) en slaap lekker lieverd (André)….

Ja, mijn dag is voorbij. Vol met mooie momentjes. En ik heb niet altijd tijd of energie om ze bewust te zien, maar ze zijn er. Iedere dag weer.