Per 1 april 2026 zijn Sjoukje Kerkhof-Bos en Jelmer Kerkhof de zorgondernemers van Thomashuis Munein: een liefdevol thuis voor volwassenen met een verstandelijke beperking. Het inwonende zorgkoppel verhuist samen met hun twee dochters Hinke (2) en Jette (1) naar Munein. Sjoukje en Jelmer volgen Frank en Arjanne Eerenvelt op, die dit Thomashuis de afgelopen twintig jaar met hart en ziel runden.
Jelmer werkt al dertien jaar in de zorg en behaalde zijn diploma Maatschappelijke Zorg. Zijn ouders, Jan en Hermien Kerkhof, runnen sinds 2013 Thomashuis Sneek. Daar deed Jelmer tien jaar lang waardevolle ervaring op als begeleider. De afgelopen drie jaar werkte hij in dezelfde rol bij Thomashuis Munein. De Thomashuis-formule kent hij dan ook van binnen en van buiten.
Sjoukje bewandelde een ander pad. Zij werkte eerder als dierenartsassistente: ‘Zorgzaamheid ligt mij van nature,’ vertelt ze. ‘Dat draag ik graag uit naar mens en dier. Daarbij ben ik geduldig en heb ik oog voor het individu.’ Ze vervolgt: ‘Toen onze kinderen werden geboren, wilde ik graag thuis bij hen zijn en stopte ik met werken. Maar na de geboorte van onze oudste begon het toch te kriebelen. Jelmer ademt het Thomashuis. De wens om samen een eigen locatie te runnen werd steeds sterker.’
Zes jaar geleden maakte Sjoukje kennis met het Thomashuis van Jelmers ouders. ‘Daar is het Thomashuis gevoel ontstaan,’ zegt ze. ‘Van dichtbij ervaarde ik hoe bijzonder het is om samen te wonen, net als in een groot huishouden.’
Het stel startte met het selectietraject voor het zorgondernemerschap. ‘En nu is het bijna zover. Op 1 april begint ons nieuwe avontuur’.
Persoonlijke aandacht staat centraal
Wat Sjoukje en Jelmer zo aanspreekt in de Thomashuis-formule? ‘De kleinschaligheid en het persoonlijke karakter. Er is écht oog voor de bewoners,’ vertelt Jelmer. ‘De bewoners wonen al sinds de start, twintig jaar geleden, samen. Het is een hechte groep en dat willen we graag zo houden. Dit is hún thuis, en wij zijn er altijd voor hen.’
Sjoukje vult aan: ‘Het mooie is dat signalen direct opgepakt kunnen worden. We werken samen met een vast team van acht medewerkers, die de bewoners goed kennen. Dat is ontzettend waardevol. Frank en Arjanne hebben hier twintig jaar lang met toewijding gewerkt en een prachtige plek neergezet. We zijn dankbaar dat we hun mooie werk mogen voortzetten.’
De rolverdeling tussen Sjoukje en Jelmer voelt vanzelfsprekend. ‘Jelmer zal veel op de vloer aanwezig zijn en houdt zich bezig met zorgbeschrijvingen en roosters,’ vertelt Sjoukje. ‘Ik richt me meer op de randzaken achter de schermen, maar ben ook graag bij de bewoners. We vinden het belangrijk dat we elkaars taken kennen, zodat we altijd voor elkaar kunnen inspringen.’
Ritme en structuur
De bewonersgroep van Thomashuis Munein is divers, met uiteenlopende zorgzwaartes. ‘Het is een ouder wordende groep,’ vertelt Jelmer. ‘Daar stemmen we onze zorg zorgvuldig op af. Beweging speelt daarbij een belangrijke rol. Sport geeft structuur en helpt bewoners fit te blijven.’
Structuur is sowieso essentieel. De helft van de bewoners gaat doordeweeks naar de externe dagbesteding, de andere helft is thuis. De week kent een vast ritme: zwemmen op maandagavond, muziek maken op dinsdag, sport en pedicure op woensdag, spelletjes en filmavond op donderdag. Op vrijdag begint het weekend met sport en aansluitend filmavond. In het weekend is er alle ruimte om uit te slapen - soms met ontbijt op bed - en om samen leuke uitstapjes te maken.
Tussen bloemen, moestuin en dieren
Thomashuis Munein beschikt over een prachtige tuin; iets waar het stel zichtbaar van geniet. ‘We zijn allebei echte buitenmensen,’ vertellen ze enthousiast. ‘Bloemen zaaien, een eigen moestuin… en dat omringd door geiten, varkens, eenden, kippen en een kalkoen. Hoe mooi is dat?’
Verder bouwen aan een sterke basis
De overdracht verloopt bijzonder prettig. ‘Onze voorgangers Frank en Arjanne helpen ons aan alle kanten in aanloop naar de start,’ vertelt Sjoukje. ‘Ze staan dagelijks voor ons klaar met tips en adviezen. We zijn hen enorm dankbaar voor de soepele overname.’
Ze vervolgt: ‘Het is ontzettend leuk om met alle bewoners kennis te maken. Het voelt alsof we elkaar al heel lang kennen. Tijdens het opknappen van onze privéwoning was ik bijna dagelijks in het Thomashuis. De bewoners raakten snel gewend aan mij en aan onze kinderen. Hinke en Jette lopen regelmatig even langs om ‘Hoi’ te zeggen tegen de bewoners. Dat dat zo natuurlijk gaat, is prachtig om te zien.’
Start van het avontuur
Jelmer kijkt met een grote glimlach vooruit: ‘Ik kijk ernaar uit om straks samen met onze dochters en de bewoners de dag te beginnen: de dieren voeren, samen ontbijten en van daaruit goede, liefdevolle zorg bieden die past bij ieder individu. Het wonen en zorgen lopen hier naadloos in elkaar over; het is echt een manier van leven.’ Sjoukje vult aan: ‘Het samenzijn, dát is waar het om draait. Met persoonlijke aandacht en ruimte voor mooie momenten. Samen barbecueën tijdens zomeravonden op ons prachtige grote terras… we zijn er helemaal klaar voor!’
Meer weten over Thomashuis Munein? Bekijk dan: Thomashuis Munein