In het oude gedeelte van Leiderdorp, in een karakteristieke voormalige basisschool, vind je Thomashuis Leiderdorp: een liefdevol thuis voor negen volwassenen met een verstandelijke beperking. Sinds de opening in 2015 wordt de kleinschalige woonvoorziening gerund door het inwonende zorgkoppel Hans en Angelique Gestman. Na ruim tien jaar dragen zij per 1 maart 2026 de leiding over aan Gwen Bögels en Marijn Hartsink, die hun mooie werk voortzetten.
Gwen en Marijn verhuizen samen met hun kindje Juune (1) van Utrecht naar Leiderdorp voor de start van hun nieuwe avontuur. Het zorgkoppel heeft ruime ervaring met de doelgroep en deelt een groot zorghart.
Marijn vertelt: ‘Tijdens mijn opleiding Sociaal Cultureel Werk liep ik stage bij mensen met een verstandelijke beperking. Ik was meteen verkocht,’ glundert hij. ‘Ik werkte bij een dagbesteding in Gouda, waar geen dag hetzelfde was. De ene dag stond ik in een eetcafé voor mensen met een licht verstandelijke beperking die zelfstandig woonden en daar kwamen voor sociaal contact. De volgende dag werkte ik bij een naschoolse opvang voor kinderen met een verstandelijk beperking. Ook organiseerde ik vrijetijdsbesteding: van disco’s tot carnaval. We deden van alles.’
Na het behalen van zijn diploma ging Marijn aan de slag bij een kleinschalig logeerhuis. ‘Dat was het moment dat ik dacht: dit past echt bij mij. De kleinschalige zorg vind ik heel mooi en sluit aan bij mijn visie. We konden erop uit met de auto om leuke dingen te ondernemen, maar bovenal veel liefdevolle zorg en persoonlijke aandacht bieden. Ik wist toen: zoiets wil ik later ook.’ Daarna werkte Marijn onder meer in een woning voor mensen met moeilijk verstaanbaar gedrag en bij een ouderinitiatief voor jongvolwassenen. ‘Ik was betrokken bij de start van het wonen, wat heel waardevol was als voorbereiding op een eigen Thomashuis.’
‘Hier kan ik echt nabij zijn’
Ook Gwen ontdekte haar passie voor de zorg al snel. ‘Ik studeerde Culturele Antropologie aan de Universiteit van Amsterdam, maar kwam uiteindelijk in de gehandicaptenzorg terecht. Eerst werkte ik bij restaurant The Colour Kitchen in Utrecht, waar ik samenwerkte met mensen met een licht verstandelijke beperking. Dat vond ik zó leuk dat ik besloot de overstap naar de zorg te maken.’
Gwen volgde een omscholing tot begeleider en werkte daarna als maatschappelijk werker bij het buurtteam in Utrecht. ‘Daar deed ik ervaring op met verschillende doelgroepen en het schrijven van Wmo-indicaties. Afgelopen december ben ik gestopt om aan dit nieuwe hoofdstuk te beginnen.’
Wat haar zo aanspreekt in het werken met mensen met een verstandelijke beperking? ‘Dat je echt nabij kunt zijn en bijdraagt aan een zo gewoon mogelijk leven, binnen iemands mogelijkheden.’
De weg naar het zorgondernemerschap
Marijn: ‘Bij mijn werk in Gouda organiseerden we ook vakanties. Veel jongeren die meegingen, woonden in een Thomashuis. Ik ken het concept al meer dan tien jaar en ben me er steeds verder in gaan verdiepen. De droom om een eigen Thomashuis te runnen werd alleen maar groter. Toen ik Gwen leerde kennen, heb ik dat al vrij snel benoemd.’
Gwen vult aan: ‘Toen we een jaar samen waren, bezochten we in 2023 een informatiemiddag over het zorgondernemerschap. Het kleinschalige sprak mij meteen aan. In grote instellingen zag ik ook hoe het soms níet moet: veel overhead en te weinig aandacht voor de zorg. Bij het Thomashuis draait het juist om persoonlijke aandacht en een huiselijke sfeer.’
Na de bijeenkomst ging het balletje langzaam rollen. Het stel doorliep het selectietraject en bezocht verschillende Thomashuizen, onder andere in Reeuwijk en Leiderdorp. ‘Ons enthousiasme werd alleen maar groter,’ vertelt Gwen.
Een stevig en warm fundament
‘Thomashuis Leiderdorp is een goedlopend huis,’ vertelt Gwen. ‘We delen dezelfde visie als Hans en Angelique: een warm, gezellig en veilig thuis bieden, waar het gewone leven centraal staat.’
Marijn vult aan: ‘De bewonersgroep is jong en actief en bestaat uit negen bewoners, in de leeftijd van 28 tot 33 jaar. Ze wonen hier allemaal al tien jaar. Dat wij in zo’n stabiele situatie mogen instappen, is heel bijzonder.’
De eerste kennismaking met de bewoners vond vorig jaar plaats. ‘Zij wisten toen nog niet wie wij waren,’ vertelt Marijn. ‘Maar de klik was er meteen. Hans en Angelique hebben veel geïnvesteerd in de groepsdynamiek; de bewoners zijn ontzettend lief voor elkaar en de sfeer is warm en gezellig.’
Samen groeien naar de overdracht
In oktober 2025 kwam het stel opnieuw langs. Dit keer wisten de bewoners dat Gwen en Marijn de nieuwe zorgondernemers zouden worden. Sindsdien draaien zij mee in het huis: Marijn sinds november één keer per week, Gwen sinds december.
‘Het is zó fijn om elkaar op deze manier rustig te leren kennen,’ zegt Gwen. ‘Het geeft de bewoners veiligheid en vertrouwen. We bouwen echt al een band op en zij zien ook hoe goed wij het kunnen vinden met Hans en Angelique.’
‘We zijn ontzettend dankbaar voor de fijne overname,’ vult ze aan. ‘Hans en Angelique hebben het fantastisch gedaan de afgelopen tien jaar. We hebben heel veel geluk met dit stabiele huis en de fijne bewonersgroep.’
Samen sterk in een hecht team
Gwen en Marijn worden ondersteund door een vast en ervaren team van vijf medewerkers: vier begeleiders en één huishoudelijk medewerker. De rolverdeling tussen Gwen en Marijn is helder. ‘Ik neem vooral het zorginhoudelijke stuk op mij en ben veel op de werkvloer,’ vertelt Marijn. ‘Gwen houdt zich voornamelijk bezig met organisatorische zaken, zoals roosters en zorgplannen. Daarnaast ondersteunt zij het team ook tijdens de dagelijkse zorg en begeleiding.
‘Uiteindelijk willen we allebei alles kunnen,’ vult Gwen aan. ‘Maar ieder heeft zijn eigen kracht. Tot nu toe verloopt de verdeling met alles wat er al op ons af komt heel natuurlijk.’
Van kleine momenten genieten
De omgeving biedt volop mogelijkheden om leuke dingen te ondernemen. ‘Het strand ligt op twintig kilometer afstand, de boerderij is om de hoek en Leiden is dichtbij,’ vertelt het stel. ‘Doordeweeks gaan de bewoners naar hun externe dagbesteding. In het weekend gaan ze graag op pad: een wandeling, koffiedrinken of even naar het strand.’
Maar ook thuis is er genoeg te beleven. Marijn lacht: ‘We hebben al drie bakken met verkleedkleren klaarliggen. Bonte avonden, disco, karaoke, bingo, spelletjesavonden: van alles maken we een feestje. Laatst keken we met de bewoners naar Maestro; er werd bij ons in de woonkamer net zo hard geklapt als op televisie. Juist die kleine momenten zijn zo waardevol.’
Klaar voor de start
Op 1 maart is het zover. Gwen straalt: ‘We willen rustig landen en zorgen dat alles doorgaat zoals de bewoners gewend zijn. We kijken er enorm naar uit om hier straks écht te wonen en iedereen nog beter te leren kennen.’
Ook hun kindje Juune speelt een bijzondere rol. ‘Het is zo mooi dat hij hier mag opgroeien met negen huisgenoten. Dat voelt heel speciaal.’
Marijn sluit met een glimlach af: ‘Het meeste kijk ik uit naar het samenzijn met de bewoners. We dromen hier al zo lang van, en nu wordt het werkelijkheid. We kunnen niet wachten.’
Meer weten over Thomashuis Leiderdorp? Bekijk dan: https://www.thomashuis.nl/leiderdorp